Zatrudnienie obcokrajowca spoza Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego czy Szwajcarii wymaga zazwyczaj uzyskania odpowiedniego zezwolenia na pracę. Jest to dokument, który uprawnia cudzoziemca do legalnego wykonywania pracy na rzecz konkretnego pracodawcy, na określonym stanowisku i na warunkach wskazanych w decyzji wojewody.
Najpopularniejszym rodzajem jest Zezwolenie typu A. Dotyczy ono cudzoziemca wykonującego pracę na podstawie umowy z podmiotem, którego siedziba znajduje się w Polsce. Zezwolenie typu B dotyczy członków zarządu spółek, którzy przebywają w Polsce przez określony czas. Typy C, D i E odnoszą się głównie do pracowników delegowanych przez pracodawców zagranicznych do pracy w ich polskich oddziałach lub u kontrahentów.
Warto wspomnieć o zezwoleniu na pracę sezonową (typ S), które pozwala na pracę w rolnictwie, ogrodnictwie czy turystyce przez okres do 9 miesięcy w roku kalendarzowym. Wybór odpowiedniego typu zezwolenia jest kluczowy dla poprawności całego procesu legalizacji.
Dla wielu stanowisk konieczne jest przeprowadzenie tzw. testu rynku pracy. Pracodawca zgłasza ofertę do Powiatowego Urzędu Pracy, który sprawdza, czy wśród zarejestrowanych bezrobotnych obywateli polskich są osoby o odpowiednich kwalifikacjach. Jeśli takich osób brak, starosta wydaje informację o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych, co jest załącznikiem do wniosku o zezwolenie na pracę.
Istnieje jednak długa lista zawodów deficytowych (np. kierowcy zawodowi, programiści, lekarze), dla których test rynku pracy nie jest wymagany. Pozwala to znacznie przyspieszyć proces zatrudnienia pracownika z zagranicy.
Pracodawca ma szereg obowiązków: musi sprawdzić ważność dokumentu pobytowego cudzoziemca, zawrzeć umowę w formie pisemnej (przetłumaczoną na język zrozumiały dla pracownika) oraz przechowywać kopię dokumentu pobytowego. Ponadto, warunki pracy i płacy nie mogą być gorsze niż te oferowane pracownikom polskim na podobnych stanowiskach.
Bardzo ważnym obowiązkiem jest powiadomienie urzędu o podjęciu lub niepodjęciu pracy przez cudzoziemca, a także o wszelkich zmianach (np. zmiana stanowiska, skrócenie czasu pracy). Niedopełnienie tych formalności grozi wysokimi karami finansowymi dla pracodawcy i deportacją dla pracownika.
Dla obywateli Armenii, Białorusi, Gruzji, Mołdawii i Ukrainy (choć dla Ukrainy obowiązują obecnie również specustawy) istnieje procedura uproszczona – oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy. Rejestruje się je w Powiatowym Urzędzie Pracy, a proces trwa zazwyczaj do 7 dni. Pozwala ono na pracę przez okres do 24 miesięcy, bez konieczności przeprowadzania testu rynku pracy. To najszybsza droga do legalnego zatrudnienia pracownika ze wschodu.
Jako platforma LEXNONSTOP posiadamy w naszym zespole specjalistów w dziedzinie: zezwolenie na pracę, którzy pomogą znaleźć dla Ciebie rozwiązanie każdego zgłoszonego problemu.
Masz podobny temat? Przejdź do formularza , opisz nam swoją sprawę i poznaj rozwiązanie.
Szukasz prawnika w dziedzinie zezwolenie na pracę? Nasza wyszukiwarka pomoże Ci znaleźć najlepszego specjalistę.