Zasiedzenie nieruchomości – czym jest?

Zasiedzenie to jeden ze sposobów nabycia własności, który wiąże się z upływem określonego czasu. To znaczy, że osoba, która nie jest właścicielem nieruchomości (posiadacz samoistny), posiada ją nieprzerwanie przez określony prawem czas, aż w końcu staje się jej właścicielem.

Zasiedzenie, choć może naruszać interesy dotychczasowego właściciela, jest konsekwencją jego zaniedbania praw właścicielskich. Przez brak reakcji, pozwolił on, aby inna osoba korzystała z jego własności i sprawowała nad nią kontrolę bez jego zgody.

Zasiedzenie nieruchomości – co można nabyć?

Za sprawą zasiedzenia można nabyć:

  • prawo własności nieruchomości;
  • udział we współwłasności;
  • służebność przesyły i gruntową;
  • prawo użytkowania wieczystego;
  • prawo własności rzeczy ruchomej – np. sprzęt AGD.

Zasiedzenie nieruchomości – co trzeba zrobić?

Do zasiedzenia nieruchomości dochodzi, gdy spełni się przesłanki, takie jak:

  • posiadanie samoistne nieruchomości;
  • upływ określonego czasu (art. 172 k.c.) nieprzerwanego posiadania nieruchomości.

art. 172 k.c.: 

§ 1. Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).
§ 2. Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.

Zasiedzenie następuje z mocy prawa, więc teoretycznie nie ma konieczności spełniania określonych formalności. Spełnienie warunków występujących w przepisach prawa automatycznie czyni daną osobę właścicielem. Warto jednak stwierdzić ten fakt, aby móc wpisać się do księgi wieczystej.

Zasiedzenie w dobrej i złej wierze

Zasiedzenie w dobrej wierze następuje po 20 latach. Ale czym dokładnie jest ta dobra wiara? Mowa tu o sytuacji, kiedy posiadacz zarządza nieruchomością, natomiast nie jest świadomy, że nie ma do niej praw własności. W takim przypadku trzeba mieć jednak silne argumenty, aby tę dobrą wolę udowodnić.

Z kolei działanie w złej wierze jest wtedy, gdy dana osoba dobrze wie, że nie jest właścicielem lub mogłaby z łatwością uzyskać taką informację.

Kliknij, by zapytać prawnika o pomoc!