Mobbing – czym jest?

Mobbing odnosi się do długotrwałego i systematycznego nękania lub zastraszania pracownika poprzez różne działania i zachowania, które są skierowane przeciwko niemu. Warto zaznaczyć, że konstruktywna krytyka nie jest mobbingiem – zachodzi on w przypadku długotrwałego i systematycznego nękania, a także wywołuje u pracownika zaniżoną ocenę przydatności pracownika.

Mobbing – jak go rozpoznać?

Na początku mobbing może być trudny do zauważenia, ponieważ ofiary często zastanawiają się, czy naprawdę są celem, czy może wyolbrzymiają sytuację. Nierzadko lekceważą pierwsze oznaki nękania, co niestety pogarsza ich sytuację i jest jednym z najgorszych możliwych podejść.

W takim wypadku warto ustalić, czy wystąpiły u Ciebie problemy zdrowotne, które mogą być wynikiem mobbingu. Oprócz tego, musisz pamiętać, że tylko wypowiedzenie umowy ze wskazaniem mobbingu jako przyczyny daje Ci możliwość ubiegania się o odszkodowanie. Istotne jest również zebranie materiału dowodowego, który pozwoli udowodnić, że zaistniało nękanie.

Mobbing – co dalej?

Jak już wspomniano – zbierzesz dowody, takie jak np. pisemne groźby, nagrania indywidualne lub z kamer firmowych czy relacje świadków. A następnie złóż pozew do sądu pracy. Możesz też złożyć pozew cywilny z tytułu naruszenia dóbr osobistych.

Dyskryminacja – czym jest?

Dyskryminacja to niesprawiedliwe traktowanie pracowników w zakresie zatrudnienia, obejmujące przyjmowanie do pracy, jej zakończenie, warunki pracy, możliwości awansu i dostęp do szkoleń podnoszących kwalifikacje zawodowe. W szczególności odnosi się to do sytuacji, gdy nierówne traktowanie jest wynikiem takich czynników jak: płeć, wiek, niepełnosprawność, rasa, religia, narodowość, poglądy polityczne, przynależność do związków zawodowych, pochodzenie etniczne, wyznanie czy orientacja seksualna.

Dyskryminacja – jej rodzaje

Dyskryminację można podzielić na dwa rodzaje – bezpośrednią i pośrednią. O pierwszej mówi wtedy, gdy ktoś jest traktowany gorzej od innych ze względy np. na swoją płeć, wiek, niepełnosprawność czy religię. Do drugiego rodzaju dyskryminacji dochodzi wtedy, gdy pozornie neutralne przepisy, kryteria lub działania prowadzą do niekorzystnych różnic lub wyjątkowo niekorzystnych warunków przy zatrudnianiu lub rozwiązywaniu stosunku pracy.

UWAGA: Zachowaniem dyskryminującym nie jest pytanie o sytuacje rodzinną czy planowane potomstwo w czasie rozmowy kwalifikacyjnej. Pracodawca ma bowiem do tego prawo.

Dyskryminacja – co dalej?

Osoba doświadczająca dyskryminacji może dochodzić swoich praw przed sądem pracy. Ma ona prawo ubiegać się o odszkodowanie lub o przywrócenie do pracy, jeżeli dyskryminacja była przyczyną utraty zatrudnienia. Co ważne, to nie pracownik ma obowiązek udowadniania, że doszło do dyskryminacji. Kwestia dowodów spada na pracodawcę, który musi udowodnić, że nie dyskryminował pracownika.

Kliknij, by zapytać prawnika o pomoc!